Ur. 7 marca 1924r. w Leith, niedaleko Edynburga w Szkocji, zm. 22 kwietnia 2005r. w Londynie,
wybitny szkocki rzeźbiarz i grafik pochodzenia włoskiego, uznawany za jednego z pionierów pop-artu. Tworzył rzeźby, kolaże i grafikę inspirowaną kulturą masową, technologią oraz surrealizmem.
Studiował w Edinburgh College of Art, a następnie w Slade School of Fine Art w Londynie. W 1940 roku, po przystąpieniu Włoch do wojny, został internowany. Doświadczenia te, w połączeniu z fascynacją nowoczesną technologią, wpłynęły na jego wczesne, brutalistyczne rzeźby i kolaże (np. seria Bunk), łączące klasyczne formy z obrazami maszyn.
W latach 50. XX wieku przeniósł się do Londynu, gdzie stał się kluczową postacią dla rozwoju pop-artu. Jego prace z tego okresu, takie jak prezentacja kolaży w ICA w 1952 roku, wyprzedzały popularność tego nurtu. Był członkiem założycielem Independent Group w latach 50-tych i autorem ikonicznych mozaik w londyńskim metrze z jego najważniejszym dziełem mozaiki na stacji metra Tottenham Court Road w Londynie.
Znany jest z tworzenia zgeometryzowanych, mechanicznych postaci.Był wszechstronnym artystą – zajmował się rzeźbą w brązie, grafiką, sitodrukiem, ceramiką i filmem.
W 1989 roku otrzymał tytuł szlachecki od królowej Elżbiety II.
Paolozzi jest uważany za jednego z najważniejszych brytyjskich artystów XX wieku, który zatarł granicę między sztuką wysoką a kulturą popularną
